به نام اعظم خانه تکانان جهان
در تاریخ ۰۲ فروردین, ۱۳۸۹به بارگاه اندر نشستن فرموده بودم که خبر آوردند، آهای به چه نشسته ای ،بهاران به همین زودی جلوس خواهد فرمود،پرسیدم،خب بسی زیباست،به ما چه رسد ازین جلوس؟ که ناگاه موشک شکلی جارونام،اصابت کرد بر ما که پسر،فرش های نشسته تو را می خوانند.
فرش ها را می شستیم و به فرش دلم فکر می کردم،که بسی پر جوهر گشته بود و تاید(تبلیغ نباشد!) روی فرش می ریختیم و به کرمش فکر میکردم که بهترین تاید فرش خانه دل ما بود.




